Als eerste wil ik vertellen hoe het ervan gekomen is dat ik rolstoelbadminton ben gaan spelen.

Jarenlang heb ik met veel plezier zeer intensief gesport, en heb hier dan ook mijn werk van kunnen maken. Nadat ik de Academie voor Lichamelijke Opvoeding met succes had afgerond ben ik als docente Lichamelijke Opvoeding in het Voortgezet Onderwijs en in het verenigingsleven werkzaam geweest. Dit heb ik altijd met veel enthousiasme gedaan.

Op het moment dat door mijn zwangerschap een dusdanig ernstige, chronische vorm van symfysiolyse (bekkeninstabiliteit) ontstond, werd werken, maar ook als valide persoon sporten, voor mij onmogelijk. Aangezien het wegvallen van het sporten voor mij niet acceptabel was, ben ik op zoek gegaan naar andere mogelijkheden om toch weer te kunnen sporten. Via een oriëntatiecursus rolstoelvaardigheid kwam ik in aanraking met allerlei takken van sport.

De keuze badminton werd gemaakt vanwege de gedachte die bij mij toen speelde: “het moet veilig zijn, ik wil/mag niet uit de rolstoel vallen.”

Dat het verder een rustig spelletje leek, dat was dan jammer, dat was van latere zorg.

Op de trainingen werd mij echter al zeer snel duidelijk dat ik dit niet juist had beoordeeld, en het een intensieve, secure, snelle maar vooral ook érg leuke sport is.

Zeker nu ik op een zeer hoog niveau badminton speel, kan ik zeggen dat het een sport is die voor mij niet meer weg te denken is.

Zelfs dus, nu ik ongeneeslijk ziek ben, zoals terug te lezen elders op mijn site, wil ik toch nog steeds de baan op. Ik vind het niet meer het belangrijkste om te doen, maar haal er nog steeds veel lichaamsbeweging, voldoening en vooral plezier uit.

Zolang mijn fysieke gesteldheid het toe laat, zal ik blijven spelen, en hoogstwaarschijnlijk ook gewoon voor de winst blijven gaan. Ik ben nou eenmaal geen recreatieve speler, ik wil het beste in mijzelf naar boven blijven halen.

Helaas is het nu zover gekomen dat er op 16 september vele hersenmetastasen (uitzaaiingen in de hersenen) zijn vastgesteld, en ik dus nu definitief heb moeten beslissen om te stoppen met spelen.